bijna 1 jaar later…

Voor u begint te denken dat ik niet meer op deze aardbol vertoef, het afgelopen jaar geen interessant leven heb gehad of niks te vertellen had, zal ik maar snel nog iets bloggen. Bloggen a rato van 1 post per jaar is gewoonweg stupide, zelfs in Lienefien-land. Al moet ik redelijk ver gaan nadenken over welke interessante feiten zich dan hebben afgespeeld dit jaar. De makkelijkste manier zou dan zijn om al mijn facebook-statussen van het afgelopen jaar eens te herbekijken, en daarmee heeft u dan ineens de reden van het weinige geblog. Maar naar het schijnt zijn er nog mensen die weigeren om zich op een sociaal netwerk te begeven.

Anyway, de conclusies van 2010 so far:

* ik ben nog steeds even naïef als in 2009 (laten we daar dan maar ineens voornemen nr 1 voor 2011 van maken)

* eindelijk laminaat in de living (waarvoor dank aan de 2 Jamro’s)

* nog steeds rijbewijs-loos (voornemen nr 2?)

* indien mogelijk nóg enthousiaster als het aankomt op projectjes van het oudercomité/turnkring en allerhande. Nadeel is dat je dan plots tot de vaststelling komt dat er 3 deadlines in 1   week zitten (nieuwsbrief van de turnkring, eerste verslag van oudercomité-fuif-vergadering en afwerking ontwerp libelle-actie).

* Wiebe is eindelijk gedoopt!

* Of het door het voorgaande punt komt, weet ik niet, maar Wiebe is gewoon een tettergat geworden!

* Mijn allerliefste nichtje en daarom ook de meter van Roos is zwanger! Jeuj! Nog een paar maandjes en er is weer een kleine uk in de familie!

* Hubbie is eindelijk ns naar Spanje op vakantie voor een taalbad, zonder vrouw en kids.

* Nog steeds op hetzelfde werk, met hetzelfde bijzettafeltje dat dienst doet als bureau. Maar er is beterschap in zicht. Nog héél, héél even zitten we met 3 in een sardienenblik en dan verhuizen we een verdieping hoger. Maar ik ga die 2 vrouwen toch missen langs mij.

* La Hil heeft er een prachtige dochter bijgekregen.

*  Aiko en Wiebe zijn aan hun schoolse leven begonnen en doen dat schitterend!

* Samen met Aiko, Wiebe en Hil naar Eurodisney geweest voor 2 daagjes

* een aantal keer rond Schulensmeer gaan wandelen met Hil, Nele en Ilse

* met Nele Start tot Run gedaan

* de 5km van Dwars door Hasselt uitgelopen in een kleine 28 min

* een paar dagen naar De Panne gegaan

* naar mijn eerste puppyborrel geweest

* naar Guns n Roses in het sportpaleis geweest (Axl rules!)

 

 

 

 

sms-liedjes

Er zijn zo van die liedjes die, wanneer ze op de radio komen, ik er zeker van kan zijn ik een smsje krijg met de melding van de radiozender. U mag gerust even met mij wegzwijmelen…

Het Ross & Rachel-liedje, maar ook het liedje waarbij we jaren geleden bij een eerste geweldige sneeuwstorm in de auto sprongen om 3u ‘s nachts en begonnen rond te rijden, met alleen maar dit liedje op… uren aan een stuk! Het kan ook alleen het blokje om geweest zijn, maar in mijn geheugen lijkt het toch een geweldig lange mooi rit te zijn geweest.

Geen woorden meer nodig voor de mensen die erbij waren op 17 februari 2001. En toch nog ne geweldige danku voor de dj die toen speciaal naar huis gereden is om dat liedje te downloaden omdat die eerst dacht dat we het afgezaagde ‘heaven’ wilden als openingsdans.

Het liedje dat ik voor de eerste keer op de radio hoorde en waarna mijn mama onmiddellijk belde om te zeggen dat ze hetzelfde idee had als mij. ‘dat moet in de trouwmis. ah zo’n schoon liedje’. Zo mooi en zo’n toepasselijke tekst dat we hem ook in de begrafenis van ons Seppeke hebben gebruikt en in de doopvieringen van het andere gespuis.

Op verrassingsweekendje in Parijs op bed beginnen springen bij het horen van dit geweldig foute liedje en daarbij gewoon ne elleboog  in/op mijn oog gekregen. Kan me niet herinneren of dit voor of na het champagne-ongeluk was waarbij ik champagne in mijn oog kreeg. Weet trouwens niet meer of het hetzelfde oog was, of niet. Jaja, Parijs was geweldig…

Er had ook nog Purple Rain moeten opstaan, maar het purpelen misbaksel wilt zijne muziek niet op youtube, the loser. Anyway, ik herinner me van toen alleen nog veel drank, een studentenfuif in de Ritz en dat Genk 1 of andere belangrijke match gewonnen had.

 

Het liedje dat op de achtergrond speelde bij het allereerste telefoongesprek met hubbie. Zelfs 12 jaar later krijgen we allebei nog een glimlach op ons gezicht als we dit horen. Hij doet misschien maar alsof, maar het is toch lief dat hij dan toch nog de moeite doet.

Gewoon omdat het zo schoon is, omdat het soms wel eens gewoon in het midden van de dag of wanneer de kids slapen, wordt opgezet en we zoals een stel tieners in de living dansen.

 

Hubbie verklaart me waarschijnlijk voor zot omdat ik hem voor de buitenwereld als een zacht ei afschilder, maar het kan me lekker niet schelen!

Lieveke, ik zie u graag! x