Anyway, de conclusies van 2010 so far:

* ik ben nog steeds even naïef als in 2009 (laten we daar dan maar ineens voornemen nr 1 voor 2011 van maken)

* eindelijk laminaat in de living (waarvoor dank aan de 2 Jamro’s)

* nog steeds rijbewijs-loos (voornemen nr 2?)

* indien mogelijk nóg enthousiaster als het aankomt op projectjes van het oudercomité/turnkring en allerhande. Nadeel is dat je dan plots tot de vaststelling komt dat er 3 deadlines in 1   week zitten (nieuwsbrief van de turnkring, eerste verslag van oudercomité-fuif-vergadering en afwerking ontwerp libelle-actie).

* Wiebe is eindelijk gedoopt!

* Of het door het voorgaande punt komt, weet ik niet, maar Wiebe is gewoon een tettergat geworden!

* Mijn allerliefste nichtje en daarom ook de meter van Roos is zwanger! Jeuj! Nog een paar maandjes en er is weer een kleine uk in de familie!

* Hubbie is eindelijk ns naar Spanje op vakantie voor een taalbad, zonder vrouw en kids.

* Nog steeds op hetzelfde werk, met hetzelfde bijzettafeltje dat dienst doet als bureau. Maar er is beterschap in zicht. Nog héél, héél even zitten we met 3 in een sardienenblik en dan verhuizen we een verdieping hoger. Maar ik ga die 2 vrouwen toch missen langs mij.

* La Hil heeft er een prachtige dochter bijgekregen.

*  Aiko en Wiebe zijn aan hun schoolse leven begonnen en doen dat schitterend!

* Samen met Aiko, Wiebe en Hil naar Eurodisney geweest voor 2 daagjes

* een aantal keer rond Schulensmeer gaan wandelen met Hil, Nele en Ilse

* met Nele Start tot Run gedaan

* de 5km van Dwars door Hasselt uitgelopen in een kleine 28 min

* een paar dagen naar De Panne gegaan

* naar mijn eerste puppyborrel geweest

* naar Guns n Roses in het sportpaleis geweest (Axl rules!)

Het Ross & Rachel-liedje, maar ook het liedje waarbij we jaren geleden bij een eerste geweldige sneeuwstorm in de auto sprongen om 3u ‘s nachts en begonnen rond te rijden, met alleen maar dit liedje op… uren aan een stuk! Het kan ook alleen het blokje om geweest zijn, maar in mijn geheugen lijkt het toch een geweldig lange mooi rit te zijn geweest.

Geen woorden meer nodig voor de mensen die erbij waren op 17 februari 2001. En toch nog ne geweldige danku voor de dj die toen speciaal naar huis gereden is om dat liedje te downloaden omdat die eerst dacht dat we het afgezaagde ‘heaven’ wilden als openingsdans.

Het liedje dat ik voor de eerste keer op de radio hoorde en waarna mijn mama onmiddellijk belde om te zeggen dat ze hetzelfde idee had als mij. ‘dat moet in de trouwmis. ah zo’n schoon liedje’. Zo mooi en zo’n toepasselijke tekst dat we hem ook in de begrafenis van ons Seppeke hebben gebruikt en in de doopvieringen van het andere gespuis.

Op verrassingsweekendje in Parijs op bed beginnen springen bij het horen van dit geweldig foute liedje en daarbij gewoon ne elleboog  in/op mijn oog gekregen. Kan me niet herinneren of dit voor of na het champagne-ongeluk was waarbij ik champagne in mijn oog kreeg. Weet trouwens niet meer of het hetzelfde oog was, of niet. Jaja, Parijs was geweldig…

Er had ook nog Purple Rain moeten opstaan, maar het purpelen misbaksel wilt zijne muziek niet op youtube, the loser. Anyway, ik herinner me van toen alleen nog veel drank, een studentenfuif in de Ritz en dat Genk 1 of andere belangrijke match gewonnen had.

Het liedje dat op de achtergrond speelde bij het allereerste telefoongesprek met hubbie. Zelfs 12 jaar later krijgen we allebei nog een glimlach op ons gezicht als we dit horen. Hij doet misschien maar alsof, maar het is toch lief dat hij dan toch nog de moeite doet.

Gewoon omdat het zo schoon is, omdat het soms wel eens gewoon in het midden van de dag of wanneer de kids slapen, wordt opgezet en we zoals een stel tieners in de living dansen.

Hubbie verklaart me waarschijnlijk voor zot omdat ik hem voor de buitenwereld als een zacht ei afschilder, maar het kan me lekker niet schelen!

Lieveke, ik zie u graag! x

Helaas zijn er ook mensen die onmiddellijk elk greintje cynisme naar bovenhalen als het gaat over de grote inzamelacties.

Wat met de armoede in België? Ja, die is ook navrant. Ik ben ervan overtuigd dat er mensen om de hoek kunnen wonen die zich zorgen maken omdat ze morgen geen boterhammen hebben om aan hun kinderen te geven. (en dan niet omdat ze niet gezien hebben dat het brood op is en ze niet meer tot aan de automaat geraken). Ja, daarvoor zou ook iets moeten gebeuren. En dan kunt ge lastig zijn omdat de regering zoveel geld komt uitdelen voor music for life, maar de 4de wereld in ons landje vergeet. Het glazen huis volgend jaar voor daklozen? Jep, ik zie dat absoluut zitten. Maar hoe hard het ook is, armoede is een all time problem.  Daar moet continue aan gewerkt worden. Laat uw gemeente iets organiseren voor die mensen. Maar de hulp voor Haïti moet toch wel echt NU komen.

En ge hebt inderdaad geen volledige garantie dat het geld op de juiste plek terecht komt. Maar is dat een reden om dan niks te geven? Als ik 10 euro geef waarvan er met 1 euro effectief iets gedaan wordt, dan ben ik al blij.  Alle beetjes helpen. Met die ingesteldheid heb ik in het teken van ‘een kar voor Kosovo’ een hele dag op de parking van de carrefour in Hasselt gestaan. En dikwijls kreeg ik véél meer dan de 20 frank van hun karretje. Geen idee meer hoeveel geld er op het einde van de dag was, maar het was een massa.

Bij de vorige 1212 heb ik op mijn vorig werk 1 avond gratis gewerkt om alle telefonische giften te verwerken. Hartverwarmend om kindjes aan de telefoon te krijgen die hun spaarpot willen leegmaken. Het gevoel van samenhorigheid op zo’n moment is enorm intens. En had ik gisterenavond geen nieuwjaarsdiner van het (nieuwe) werk gehad waarvoor nog een massa moest gebeuren, dan had ik vrij genomen en was ik terug naar Sitel gegaan om opnieuw te helpen.

Doe wat je kan doen, voor om het even wie je wil. Al is het iemand van de familie, een buurman of een kind aan de andere kant van de wereld… Karma can be a good thing. En ben er zeker van dat je ook blij bent dat je geholpen wordt door iemand als je het zelf nodig hebt.

Enfin, dan nu de feel good songs! er zitten ongetwijfeld weer ‘foute’ nummers tussen, maar i really don’t care!

Er zijn er nog een pak ander waar ik nu niet op kom, maar die zal ik tussendoor nog wel een posten!

Er zijn van die liedjes waarvan mijn haar recht omhoog gaat staan. Soms is dat omdat ze geweldig goed zijn, soms afgrijselijk slecht. Het maakt me niet uit hoe geweldig ze zijn voor anderen; I can’t stand them!

Maar voor de rest wens ik u een geweldig 2010 met alleen maar mooie liedjes op elk gebied.

UPDATE: dit zijn dus de liedjes die ik echt rotslecht vind. Was blijkbaar niet zo duidelijk geweest hierboven. Da’s weer een geweldige start voor 2010!

Als goedmakertje krijgt ge er nog een écht slecht liedje bij. Ik had eigenlijk alles van Simple Minds er kunnen opzetten, maar ik wil die paar lezers hier ook niet wegjagen, he…

Als ge mij zo graag hebt zoals ge zelf beweert, waarom moet dan alles van mijne kant komen en doet ge zelf ns niet wat meer moeite?!

I’m done… Als ge mij wilt zien, moet ge zelf maar afkomen!

vervolgens naar een café te tsjezen, waar hij dan uiteraard niet binnenkan met zijne quad en dan maar in zijn uppie op het terras ne koffie drinkt.

Maar hij kan de menselijke warmte van in het café tot daar wel voelen…

Dankuwel Janina voor de superkadootjes! Al moet ik toegeven dat ik daarna het schaamrood op mijn wangen kreeg bij de gedachte aan wat ik heb opgestuurd.

Ik zal toch nog een extra pakketje opsturen uit schuldgevoel! Foto’s volgen nog! Maar ben er in ieder geval superblij mee! Net wat ik nog nodig had. Heb ik toevallig ergens een blogje gepost over het afkuisen van handen aan mijn kleren bij het koken/ heeft Janina een week door mijn keukenraam zitten gluren / heeft ze hier stiekem een webcam in de keuken geïnstalleerd?  Ik weet het niet, maar de gepersonaliseerde keukenschort en de extra kadootjes hebben me helemaal in kerststemming gebracht.

Merci, meid!

x

Roos zeurt om Bakugan. Iets absoluut on-meisjesachtig!

En Mauro zegt dat hij eigenlijk niet met grijs ‘staat’, terwijl hij net een grijze muts, sjaal, handschoenen en dito trui had aangedaan.

Where did I go wrong?

Aangezien ons moeder het nodig vond de afgelopen weken ergens aan de andere kant van de wereld rond te hangen, is mijne kerstboom dit jaar weer een misbaksel geworden.

Bij deze gooi ik het stokje dus gewoon weer terug! Lekker nàh!

Dus voor iedereen die nog eens wou lachen met mij: tant pis! Ge lacht mij al genoeg uit!